‘Zelfzorg bij mantelzorgers’, Is het utopie of haalbaar?
Als mantelzorger word je er als hetware ‘in gesmeten’, het overkomt het en vaak begin je er met veel enthousiasme en moed aan onder het motto: ‘het is toch normaal dat ik dit doe’. Je gaat werken, helpt de persoon met een hersenletsel, doet het huishouden, onderhoudt de contacten. Vaak lukt het in het begin allemaal en komt er een pas later moment van ‘overbelasting’. Help, dit lukt niet meer, ik heb geen tijd meer voor mezelf. Mag je die tijd nemen voor jezelf, moet ik mij dan schuldig voelen, hoe kan ik een evenwicht vinden? We gaan er samen op in!
Denk aan je zelfzorg en schrijf je in!
We gaan samen op zoek naar mogelijke antwoorden op deze vragen
